آموزش Java
جاوا یک زبان برنامه نویسی شی گرا است که برای نخستین بار توسط جیمز گاسلینگ در شرکت سان مایکروسیستمز ایجاد گردید و در سال 1995 به عنوان بخشی از سکوی جاوا منتشر شد. زبان جاوا شبیه به ++C است اما مدل شی گرایی آسانتری دارد و از قابلیتهای سطح پایین کمتری پشتیبانی میکند. یکی از قابلیتهای بنیادین جاوا این است که مدیریت حافظه را بطور خودکار انجام میدهد. ضریب اطمینان عملکرد برنامه های نوشته شده به این زبان بالا است و وابسته به سیستم عامل خاصی نیست، به عبارت دیگر میتوان آن را روی هر رایانه با هر نوع سیستم عاملی اجرا کرد. برنامه های جاوا به صورت کدهای بیتی کامپایل میشوند؛ که مانند کد ماشین هستند و به ویژه وابسته به سیستم عامل خاصی نیستند.
آموزش Java-مباحث مشترک Java
جاوا متغیر گروه Date را در پوشه ی java.util ارائه می دهد. این گروه تاریخ و زمان جاری را کپسوله می کند (encapsulate). گروه Date دو سازنده را پشتیبانی می کند. اولین سازنده آبجکت را با تاریخ و زمان جاری مقدار دهی می کند.
به هرحال در توسعه با موقعیت هایی روبرو می شویم که در آنها به جای استفاده از انواع داده ی اولیه، نیاز به استفاده از آبجکت ها داریم. برای به دست آوردن آن، جاوا گروه های wrapper را برای هر داده ی اولیه ارائه می دهد. همه ی گروه های wrapper، (Integer, Long, Byte, Double, Float, Short) زیر مجموعه هایی از گروه انتزاعی Number می باشند.
برای هماهنگی با عبارات معمول جاوا پوشه ی java.util.regex را ارائه می دهد. عبارات معمول (regular expressions) جاوا بسیار مشابه زبان برنامه نویسی Perl می باشد و یادگیری آن نیز بسیار ساده است. یک عبارت معمولی در واقع یک توالی خاص از کاراکترهایی است که به شما کمک می کند تا با استفاده از یک ترکیب خاص در یک الگو رشته ها یا مجموعه هایی از رشته های دیگر را هماهنگ کرده یا پیدا کنید. آنها می توانند برای جستجو، ویرایش، اجرای متن و داده استفاده شوند.
رشته ها که به طور گسترده ای در برنامه نویسی جاوا استفاده می شوند، دنباله ای از کاراکترها هستند. در زبان برنامه نویسی جاوا، رشته ها آبجکت هایی می باشند. سکوی جاوا یک گروه String برای ایجاد و اجرای رشته ها ارائه می دهد.
اپراتورهای Arithmetic (محاسباتی) اپراتورهای arithmetic در عبارات ریاضی همانطوری استفاده می شوند که در جبر مورد استفاده قرار می گیرند. جدول زیر اپراتورهای arithmetic را ارائه می دهد: فرض کنید متغیر عدد صحیح A مقدار 10 و متغیر عدد صحیح B مقدار 20 را دارد، بنابراین:
وقتی یک برنامه ی جاوا را مورد بررسی قرار می دهیم، می تواند به عنوان مجموعه ای آبجکت ها تعریف شود که با استناد به روش های یکدیگر، با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. اکنون اجازه بدهید به طور مختصر نگاهی داشته باشیم به کار گروه، آبجکت، متودها و نمونه ی متغیرها و معانی آنها.
آموزش Java-انواع دسترسی ها (modifiers) جاوا
یک اینترفیس مجموعه ای از متودهای انتزاعی می باشد. یک گروه یک اینترفیس را اجرا می کند، در حالیکه متودهای انتزاعی را از اینترفیس گرفته است. یک اینترفیس در واقع یک گروه نیست. نوشتن یک اینترفیس مشابه نوشتن یک گروه است، اما دو مفهوم متفاوت هستند. یک گروه ویژگی ها و رفتار یک آبجکت را توصیف می کند. یک اینترفیس حاوی رفتاری است که یک گروه اجرا می کند.
جاوا یک زبان برنامه نویسی amultithreaded می باشد که به این معناست که می توانیم با استفاده از جاوا، برنامه های چند رشته ای را گسترش دهیم. یک برنامه ی چند رشته ای حاوی دو یا چند بخش است که می توانند به طور همزمان اجرا شوند و هر بخش می تواند یک عملکرد متفاوت را در همان زمان کنترل کند، که از منابع در دسترس بهترین استفاده را می کند، به ویژه وقتی کامپیوتر شما دارای چند CPU باشد.
عبارت network programming اشاره به برنامه هایی دارد که در راستای چند ابزار اجرا می شود که در آن تمام این ابزار با استفاده از یک شبکه به یکدیگر مرتبط هستند. پوشه ی java.net از J2SE APIs حاوی مجموعه ای از گروه ها و اینترفیس هاست که جزئیات سطح پایین ارتباط را ارائه می دهد و به شما اجازه ی نوشتن برنامه هایی را می دهد که روی برطرف کردن مشکل موجود تمرکز می کند.
پوشه ها (packages) در جاوا برای جلوگیری از مشکلات نامگذاری (naming conflicts)، کنترل دستیابی، ساخت searchin/location و استفاده از گروه ها، اینترفیس ها، شمارش ها، حاشیه نویسی ها و غیره استفاده می شود. یک پوشه می تواند به عنوان یک گروه بندی از انواع مرتبط ( گروه ها، اینترفیس ها، شمارش ها و حاشیه نویسی ها)محافظت access و مدیریت فضانام ارائه دهد. برخی پوشه های موجود در جاوا عبارتند از:
این فایل ها را دانلود کرده و آنها را آنزیپ کنید، در مسیرهای سطح بالای جدیدا ایجاد شده، تعدادی فایل های jar برای هر دو برنامه خواهید یافت. لازم است که فایل های mail.jar و activation.jar را به CLASSPATH اضافه کنید.
پس از اینکه یک آبجکت دنباله دار در یک فایل نوشته شد، این آبجکت از فایل خوانده می شود و از این حالت توالی خارج می شود (deserialized) که نوع اطلاعات و بایت هایی که آبجکت را نمایش می دهد و داده ی آن می تواند برای ایجاد مجدد آبجکت در حافظه استفاده شود.
یک applet یک برنامه ی جاوا می باشد که در مرورگر وب اجرا می شود. یک applet می تواند یک برنامه ی کاملا کاربردی در جاوا باشد، زیرا کل Java API را در دسترس دارد. تفاوت های مهمی بین یک applet و یک نرم افزار مستقل جاوا وجود دارد، که عبارتند از: · یک applet یک گروه در جاواست که گروه java.applet.Applet را گسترش می دهد. · یک متود main() روی یک applet در خواست نمی شود و یک applet آن را تعریف نخواهد کرد.
قبل از Java 2، جاوا گروه های ad hoc ، از قبیل Dictionary, Vector, Stack و Properties ارائه داد تا گروه های آبجکت ها را ترمیم و ذخیره کند. گرچه این گروه ها کاملا مفید بودند، اما فاقد یک مضمون واحد و مرکزی بودند. بنابراین روش استفاده از Vector با روش استفاده از Properties متفاوت می باشد. چارچوب collections برای برآوردن اهداف بسیاری طراحی شد:
نوشتن یک متود مرتب سازی مجزا که می تواند عناصر را در یک ردیف صحیح، یک ردیف String یا یک ردیف از هر نوعی که ترتیب را پشتیبانی می کند، بسیار خوب است. متودهای Java Generic و گروه های generic برنامه نویسان را قادر می سازند تا با یک متود مجزا، مجموعه ای ازمتودهای مرتبط را مشخص کنند، یا با یک اعلامیه ی مجزای گروه، یک مجموعه از انواع مرتبط را تعیین کنند.