آموزش Java – قوانین نام گذاری در شی گرایی (naming convention)

آموزش Java – قوانین نام گذاری در شی گرایی (naming convention)

Naming convention، همان طور که از اسم آن پیدا است، یک سری قوانین قراردادی یا استاندارد برای نام گذاری کامپوننت های مختلف نظیر کلاس، متد، پکیج، ثوابت و متغیرها هستند که توسعه دهندگان برای انتخاب شناسه و اسم رعایت می نمایند. اما از آنجایی که برنامه نویس ملزوم به رعایت دقیق آن ها نیست، به آن ها convention یا قوانین قراردادی گفته می شود.

اسم تمامی کلاس ها، interface ها، package ها، متدها و فیلدهای کلاس با توجه به این قوانین قراردادی زبان Java نام گذاری می شوند.

مزیت های استفاده از قوانین قراردادی تعیین اسم در زبان Java

با پیروی از قوانین قراردادی تعیین اسم که در زبان Java تعریف شده، توسعه دهنده خواندن و فهم کد را برای خود و دیگران آسان می نماید. خوانایی بالای کد برنامه بسیار مهم بوده و به برنامه نویس یا هر شخص دیگری که کد برنامه را می خواند کمک می کند تا کاربرد و قابلیت هر بخش را سریع تر درک نماید.

استفاده از سیستم نگارشی CamelCase در نام گذاری در Java

Java در انتخاب اسم برای کلاس، interface، متد و متغیر از سیستم نگارشی Camelcase بهره می گیرد.

اگر اسم مورد نظر ترکیبی از دو کلمه باشد، کلمه ی دوم همیشه با حرف بزرگ آغاز می شود. مثال:
actionPerformed(), firstName, ActionEvent, ActionListener و غیره ... .