مشخصات مقاله
-
690
-
0.0
-
2823
-
0
-
0
مراحل اولیه در برنامه نویسی پایتون
مراحل اولیه برای برنامه نویسی پایتون Python
البته که می توان از پایتون برای کارهای پیچیده تر از دو به اضافه دو استفاده کرد. برای مثال، می توان یک زیر دنباله اولیه سری فیبوناتچی را به صورت زیر نوشت:
>>> # Fibonacci series:
... # the sum of two elements defines the next
... a, b = 0, 1
>>> while a < 10:
... print(a)
... a, b = b, a+b
...
0
1
1
2
3
5
8
این مثال چندین ویژگی جدید را معرفی می کند
1. خط اول شامل چندین تخصیص است: متغیر های a وb به طور همزمان مقادیر جدید صفر و یک را می گیرند. در خط آخر نیز مجددا از این گونه تخصیص استفاده شده است که نشان دهنده این است که ابتدا همه عبارات سمت راست قبل از هر گونه تخصیص دادن محاسبه می شوند. عبارات سمت راست، از چپ به راست محاسبه می شوند.
2. حقله while تا زمانی که شرط (در اینجا a < 10) صحیح (true) باشد اجرا می شود. در پایتون همانند C، هر مقدار صحیح(integer) غیر صفر صحیح (true) است. صفر غلط(false) است . شرط نیز ممکن است مقدار رشته یا لیست باشد؛ در واقع هر داده ترتیبی می تواند باشد. هر چیزی با طول غیر صفر صحیح و دنباله های خالی غلط هستند. تست استفاده شده در این مثال یک مقایسه ساده است. عملگرهای مقایسه ای استاندارد مشابه C نوشته می شوند. < کمتر از ، > بزرگتر از ، == تساوی ، <= کمتر مساوی ، >= بزرگتر مساوی ، =! نا مساوی.
3. بدنه حلقه فرورفتگی دارد. فرو رفتگی روش پایتون برای دسته بندی عبارات است. در prompt تعاملی، برای هر خط فرو رفته باید یک tab یا چندین فاصله تایپ کنید. در عمل به وسیله ویرایشگر متن، ورودی های پیچیده تری را برای پایتون آماده می کنید. همه ویرایشگر های متن محبوب دارای تسهیلات ایجاد فرورفتگی خودکار هستند. زمانی که یک عبارت ترکیبی به صورت تعاملی وارد شود، یک خط خالی باید پس آن وجود داشته باشد که نشان دهنده تکمیل آن باشد (زیرا پارسر(parser)نمیتواند حدس بزند که شما چه زمانی خط آخر را نوشته اید). توجه داشته باشید که همه خطوط درون یک بلاک باید به یک اندازه فرو رفته باشند.
4. تابع print() مقدار آرگومان هایی که به آن داده شده را چاپ می کند. عملکرد این تابع متفاوت است از نوشتن ساده عبارات مورد نظر(مانند نوشتن در مثال ماشین حساب). دلیل این تفاوت نحوه مدیریت چندین آرگومان، مقادیر اعشاری و رشته ها توسط این تابع است. رشته ها بدون علامت نقل قول چاپ می شوند و در بین موارد فاصله قرار می گیرد ، بنابراین می توانید به همه چیز به زیبایی شکل دهید. مانند این:
>>> i = 256*256
>>> print('The value of i is', i)
The value of i is 65536
از آرگومان کلمه کلیدی end برای جلوگیری از اعمال خط جدید پس از خروجی می توان استفاده کرد و یا می توان خروجی را با یک رشته متفاوت اتمام کرد.
>>> a, b = 0, 1
>>> while a < 1000:
... print(a, end=',')
... a, b = b, a+b
...
0,1,1,2,3,5,8,13,21,34,55,89,144,233,377,610,987,
1. از آنجایی که ** اولویت بالاتری نسبت به – دارد، -3**2 به صورت -(3**2) تفسیر می شود ، پس بنابراین نتیجه -9 می شود. برای جلوگیری از این اتفاق و رسیدن به نتیجه 9، می توان از (-3)**2 استفاده کرد.
2. بر خلاف سایر زبان ها، کاراکتر های خاص مانند \n با هر دوی نقل قول تکی ('...') و دوتایی ("...") معنای یکسان دارند. تنها تفاوت در این دو این است که در نقل قول تکی نیازی به گریز از " نیست( اما باید از \’ گریز کرد) و بالعکس.